Jackson Pollock ⎮ Convergence ⎮ Mok, 33 cl

" Er bestaat geen toeval, net zoals er geen begin en geen einde is... Omdat een schilderij een eigen leven heeft, probeer ik het te laten leven ." - Jackson Pollock.

Jackson Pollock zette de schilderkunst op zijn kop. In plaats van haar te gebruiken als een brug tussen de innerlijke en uiterlijke wereld, wilde hij één worden met het doek en de onveranderde expressies en bewegingen van zijn innerlijke bewustzijn vastleggen. — om ‘energie en beweging zichtbaar te maken’.

Door het doek op de grond te leggen, onttrok hij het aan zijn klassieke geschiedenis en vond hij het medium opnieuw uit om volledig in het schilderij te kunnen zijn. Hij gebruikte stokken, troffels, messen, zand of gebroken glas. De directheid waarmee hij schilderde, is evenzeer onderdeel van zijn techniek, om van binnenuit een bijna fotografische uitdrukking van zijn innerlijke zelf naar boven te halen.

Voor Pollock was abstractie een zoektocht naar zelfconfrontatie. Hij raakte in een tranceachtige extase en schilderde met een brutale passie. Hij wilde zijn gevoelens liever uiten dan ze te illustreren.